16 Şubat 2015 Pazartesi

Yiğit Kadınlar Korkak Erkekler

      Kadınlar erkeklerden daha güçlüdür.

      Şimdi içinizden “Yok daha neler” dediğinizi duyar gibiyim. Durun acele etmeyin.

     Çok çok uzun yıllar öncesine gidelim. Avcı-toplayıcı dönemine. İnsanlar anaerkil aile düzeni içinde yaşadıkları döneme gidelim. Erkek her zaman eli dolu gelmiyordu eve. Ama kadın her zaman doğadan yiyecek bir şeyler toplayabiliyordu. Sadece bu kadar mı? Çocuk ölümlerinin sıradan ve doğal olduğu bu dönemlerde neslin devamı için kadın önemliydi. Baba avda olduğundan çocuk eğitimi de annenin işlerinden sadece bir tanesi idi. Doğa her zaman kadını güçlü kıldı. Bir erkeğin doğum sancısına katlanabileceğini hayal bile edemiyorum.

     Doğuran, besleyen, eğiten kadın doğal olarak güçlü olmak zorundaydı. Bu böyle gitmedi maalesef. Alet ve avadanlıkların gelişmesi erkeği bir adım öne geçirdi. Ama kadını yenmek ne mümkün. Erkeklerin bir şeyler daha yapması gerekirdi.
     Yasa.
     Erkek soysuzlaşan zekası ve doğal sonucu olarak politikayı buldu. Artık kuralları erkek koyabilirdi. Buna “mantıklı” bir de dayanak bulmalıydı.
     Ahlak.
     Kadının en büyük doğal gücü olan üreme, besleme ve eğitme yeteneği erkeğin kontrolünde olmalıydı. Bunu da ahlak kuralları ile belirlemeliydi. Ama o da ne? Kadın buna neden uysun ki? O zaman daha güçlü bir varlıktan söz etmek gerekir.
     Din.
Bütün bu ahlak kuralları gücünü, gözle görmediğimiz elle tutamadığımız ama her daim var olduğuna inandığımız bir varlıktan almalı.
      İlahi bir güç bu sorunu çözer.
      Siz hiç kitap ehli kadın peygamber duydunuz mu? Ben duymadım. O halde kurallar erkek eli erkek gözü ile okunmalı. Sanırım öyle de oldu. Kuralı koyan oyunu da kazanır.
      Şimdi başa dönelim.
      Sizce kadın güçlü olmasaydı erkek bunca entrikaya girer miydi?
      Kadının en büyük açmazı ise doğanın ona bahşettiği doğurganlık özelliği. Bu özellik ister istemez koruma, kollama ve sevebilme duygusunu öne çıkarıyor. Bu güçlü duygu aynı zamanda kadını korumasız da kıldı. Hani derler ya “Kişi herkesi kendin gibi bilirmiş” diye.
      Öyle de oldu.
       Doğurmayan, beslemeyen, eğitmeyen bir erkek neyin kıymetini bilebilir ki? Sevmek ve korumak emek ister. İşte bu yüzden erkek kabadır, gaddardır, sevgisizdir, acımasızdır. En önemlisi de ne kadar korkak ve güçsüz olduğunu çok iyi bilir. Kuralı koyar. Oyunu oynar.

      Ah kızım. Özge kızım. Can kızım.
      Neden kurban olduğunu şimdi anladın mı?

       Basit bir gündü belki. Sadece arkadaşından gözü yolda annene gidiyordun. Seni seven, kollayan, özleyen annene. Ama ne var ki direksiyonda bir erkek vardı. Kuralları koyan, yolu belirleyen. O da biliyordu senin ne kadar güçlü olduğunu. O yüzden tek yakalamalıydı seni. Savunmasız ve kimsesiz.        Yoksa cesaret edebilir miydi?
       Korkaktı. Alçaktı. Güçsüzdü. Ahlaksız ve onursuzdur
.
       Ah kızım. Özge kızım. Can kızım.
       Varamadık sana. Bakamadık sana. Doyamadık sana.

       Biz erkekler. Korkak erkekler. Bütün yasaları koysak ta, “Ahlak” tanımını yapsak da, dini işimize geldiği yorumlasak da bir yere kadar.

        Ve kadınlarımız. Yiğit kadınlarımız
        O kadınlar ki sesin yanmış bedenini adeta günahını gömmeye çalışır gibi koşturan erkeklerden aldı ve elleri üzerinde uğurladı son yolculuğuna.

        Söyleyin şimdi bana.
        Kim daha güçlü?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder