Bir kaç gündür bu konuyu düşünüyorum. Nedir bu hikayeler?
Hatta bu yazıyı yazmadan önce TDK’da “Hikaye” ne anlama geliyor diye bir daha baktım;
“Gerçek veya tasarlanmış olayları anlatan düz yazı türü, öykü”
Facebook ve Instagram gibi sosyal medya uygulamaları “Hikayeler” diye bir uygulama sunmuş. Herkes bir hikaye paylaşıyor sayfasında. Üzerinde atlayan zıplayan çizgi karakterleri. Yanar döner yazılar. Bir ileri bir geri videolar. Karma karışık bir hikaye.
“Gerçek veya tasarlanmış olayları anlatan düz yazı türü, öykü”
Facebook ve Instagram gibi sosyal medya uygulamaları “Hikayeler” diye bir uygulama sunmuş. Herkes bir hikaye paylaşıyor sayfasında. Üzerinde atlayan zıplayan çizgi karakterleri. Yanar döner yazılar. Bir ileri bir geri videolar. Karma karışık bir hikaye.
Bana çok tuhaf geldi. Isınamadım bir türlü bu uygulamaya. Gerçek hayatta “Post-Production” hikayeler yaşamayız ki biz. Bu da neyin nesi? Biraz araştırdım. O da ne? Bu kadar emek 24 saat sonra kayboluyormuş. İşte neden sevmediğim şimdi çıktı ortaya.
Bu yazıyı yazmak artık şart oldu.
Ben sosyal medyayı, duygu ve düşüncelerimi ifade etmek, yaşadığım güzel hikayeleri paylaşmak için kullanıyorum. Tamamen bana ait bir mecra. Çocukluğumdan beri yayıncılığı severim. Ne mutlu bana ki ekmeğimi de bir televizyoncu olarak kazanıyorum. Kısacası hikaye yayımlamak benim işim. Ama böyle hikayeleri kabul edemem. Ne demek “24 saat içinde kaybolacak” Ben o anları, o düşünceleri ölümsüzleşsin diye, tarihe not düşmek için paylaşıyorum. Siz şayet 24 saat önce yaşadığınızı 24 saat sonra kafanızda silebiliyorsanız ya sıra dışı bir yeteneğiniz var yada hafızanızı kaybettiniz. Olmaz öyle şey. Reddediyorum.
Gelelim bu işin Facebook ve Instagram tarafına.
Sizin benim gibi milyarlarca insan her daim sosyal medyada bir şeyler paylaşıyor. Bu da dijital bir kapasite ister. Doğal olarak bir maliyet sorunu çıkar ortaya. Yani bu platformlar daha az masrafla size ait duygu, düşünce, tercih ve tüketim alışkanlıklarını toplamak istiyor. Üstelik de sizin hikayenizi kaydedip saklama konukseverliğini göstermeden. İşin en acı tarafı ne biliyor musunuz? "Hikayeler" uygulamasına insanlar daha çok ilgi gösteriyor. Üstelik de seve seve. Ama iki gün sonra arasanız o hikayeniz yok. Yok çünkü sizin anılarınız değil tercihleriniz önemli sosyal medya platformları için. Onlar aldılar alacaklarını ve geçmişinizi çöpe attılar. Bu kadar basit.
Kısacası dostlar paylaşacak bir şeyiniz varsa bir hikayeniz de var demektir. Siz hikayenize sahip çıkmazsanız onlar da sizin geçmişinizi siler. Geçmişinize saygı göstermeyenlere hikaye anlatmayın.
