Birinci Dünya Savaşı
sonrası her alanda kendini yenik hisseden Almanya çıkış yolu
olarak Adolf Hitler'i buldu. Sonrası malum. Şah Rıza Pehlevi
döneminde kendini baskı altında bulan Sosyalistler siyasal İslamın
öncüleri ile birlikte hareket etmekten sakınca görmediler. Daha
sonra da İran İslam devrimi ortaya çıktı. Sonra ki süreci
biliyorsunuz.
Şayet bir toplumu dönüştürmek istiyorsanız ve bunu kendi iç dinamikleri ile yapmanız
tepki görecek ise yeni bir yol bulmalısınız. Bunun en kolay yolu
da ortak yeni bir düşman yaratmak. Bir mağdur kitle bir de ortadan
kaldırmak istediğiniz sistemden beslenen iki ayrı kitleye gerek
vardır. İki kutuplu siyaset hem taraftarınızı hem de düşmanınızı
konsolide eder. Yeni cephelerle uğraşmazsınız. Geriye bir kısım
insanı ötekileştirmek kalır. Beri taraftan da yanınızdaki
insanlara nasıl mağdur olduklarını anlatmanız yeterlidir. Haklı
ya da haksız olmanızın bir anlamı yok. Kitleler peşinizden
gelmeye başlar.
Paris'te meydana gelen
Charlie Hebdo katliamını bir düşünelim. Katliamı yapanlar olaya
“Allahu Ekber” diyerek imza attılar. Hemen ardından medyada bir
çok yorumcu bu olayı “Paris'in 11 Eylül'ü” olarak
nitelendirdi. Gerçek 11 Eylül'den sonra yaşananlar bir düşünün.
Değişen sınırlar ve yönetimler oldu. Charlie Hebdo olayı da bir
şeylerin değişeceğinin habercisi.
Ülkemizde İslamafobi
konusu ilk gündem maddelerimizin arasına girdi. Bu tartışma
kapsamında “İslamda resim var mıdır? Hz. Muhammed'in tasviri mümkün müdür?” gibi tartışmalar başladı. Ne tuhaftır ki
daha önce medyamızın hiç de itibar etmediği ilahiyatçılar
bunun mümkün olduğunu söylüyorlar. Hatta başta İran olmak
üzere bunu örneklemeye bile başladılar.
İslamofobi başlığı
altında sorguladığımız “İslam bu mu?” sorusu çoktan acar
gazetecilerimizin köşelerinde yer almaya başladı. Hem de bu konu,
geçmişte “İslamcı” cenahta yer alan yazarlar tarafından ele
alınıyor. Bu yaşadıklarımızı görünce, “Cumhuriyetle
hesaplaşma” ve “Tarihimizle yüzleşme” çabalarımızı
hatırlamaya başladım. Şimdi de “Dini öğreti” ile
hesaplaşmaya başladığımız bir döneme giriyoruz.
Geçmişte Cumhuriyetin
mağduru olduklarını söyleyenler dini söylemler kullanarak
iktidara geldiler. Oysa şimdi iktidar yaptıkları iddia edilen
yolsuzluklar ile anılmaya başladı. Bir de buna, dini bir araç olarak kullanmaları eklenince durum apaçık gözler önüne
serildi.
İslamofobi tartışması
önümüzdeki dönem oldukça bizi meşgul edecek. Müslümanlığın
ve İslami öğretinin sorgulandığı bu dönemde sınırların ve
yönetenlerin değişeceği bir döneme gireceğiz.
Yoksa bu
Fransız öpücüğünü bize verenler neden “3-5” karikatürcünün
öldürülmesine “11 Eylül” desinler?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder