13 Mayıs 2016 Cuma

Sürüldük Ey Halkım Unutma Bizi

     Bu gün 13 Mayıs 2016
     Tam 3 yıl önce bu gün çok sevdiğim işimden ve arkadaşlarımdan ayrılmak zorunda kalmıştım. Sürüldüm yani.
Şekil: 1A
     2013 Yılına yeni girmiştik. O yıl şöyle bir tweet atmıştım. Şekil: 1A'da görüldüğü gibi.
“Bu ülkede sonu 3 ile biten yıllar ya radikal değişiklikleri başlatmış ya da radikal olayların sonucu olmuştur. Bu yıl çok üzüleceğiz sanki.”
     Hay dilimi eşek arısı soksun.
     Daha yılın ilk aylarında kimleri kaybetmedik ki. 
Şarkıcı Şenay Yüzbaşıoğlu, edebiyatçı Metin Kaçan, dünyaca ünlü Türk ressam Burhan Doğançay, usta gazeteci Mehmet Ali Birand, 'Deprem dede' lakaplı Prof. Dr. Ahmet Mete Işıkara, yazar İsmet Kür ve sanatçı Ferdi Özbeğen'in ölüm haberleri ocak ayında peş peşe geldi.

     Daha sonra da Reyhanlı’da 52 vatandaşımız yaşamını yitirdi
     Ve Gezi Olayları

     Ethem Sarısülük, Ali İsmail Korkmaz, Abdullah Cömert, Berkin Elvan ve daha nice gençleri yanımızdan uğurladık.
Sonra da 17/25 Aralık olayları ile yılı bitirdik.

     Başa dönelim;
     Yani 13 Mayıs 2013 tarihine.
     O günlerde Cemaatin en güçlü olduğu günler. Of of of. “İpten adam alır, ipe adam götürür” derler ya. Tam da o kıvamda yani.

Şekil: 1B
     Yine o günlerde “Kutlu Doğum Haftası” kutlanıyor. Hem de ne kutlama. İki sokak arkada insanlar kuru ekmeğe muhtaçken Ankara Arena (Arena ne demekse) coşkulu bir gösteriye ev sahipliği yapıyor. Firmadan birinin yalancısıyım. 500 Bin TL’ye mal olmuş bir gösteri. Video mappingler mi arasın, lazer gösterileri mi? Ne ararsan var. Halkın parası ve böyle bir görgüsüzlük ile Hz. Muhammed’in doğum gününü bu şekilde kutlanılması çok zoruma gitmişti. Durur muyum hiç. Attım yine birkaç tweet.
Şekil: 1B'de görüldüğü gibi.  
Bu da benim sonum oldu.
       TRT’ye çöreklenmiş cemaatçi dini bütün abilerin zoruna gitmiş tabi ki. Artık katlim vacpti. Çekiverdiler ipimi.

Sürüldük ey halkım. Unutma bizi.
Unutan da oldu. Unutmayan da. Hepsinin canı sağ olsun.
Şimdi asansörü olup da 1. Katı olmayan güneş görmeyen serin ve ışıksız bir yerde bozulmayım diye saklıyorlar beni. Ardında hak arama mücadelesi ve mahkeme süreci.

      Aradan 3 yıl geçti.
Şimdiki yönetim beni sürenleri sürdü. Niye mi? Onlar FTÖ/PDY olmuş, 17/25 Aralık'da darbe yapmışlardı. Abiler imamlar gözden düşmüştü artık. Onlar tukaka olmuştu.

       Bunu neden anlatıyorum?

       Bu süreçte insanlar canlarından oldu. Hapishanelerde çürüdü. Benimkini onların yanında anlatmam bile ayıp. Affedin.
 
     Demem o ki;
     Bedeli ne olursa olsun doğru bildiğini söyleyeceksin. Öyle ya da böyle hak yerini bulur. Ülkemiz bir tecrübe yaşıyor. Herkes payını alacak. Dün olduğu gibi yarın da.
Önemli olan yalana, talana, riyaya, hırsızlığa bulaşmadan faşizme ve baskılara boyun eğmeden. Sen doğru dur. Eğri belasını bulur.

      Son söz
      Kuyruğu dik tut. Enseyi karartma. Ben öyle yaptım.

Kalın sağlıcakla.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder