19 Ağustos 2016 Cuma

AKP için CHP’yi Bitirme Planı

            15 Temmuz 2016. Bu tarihte yaşananlara hepimiz tanık olduk. Daha önce yaşanmamış türden bir darbe sahneye konuldu. Yaşan ihaneti ve gösterilen kahramanlıkları anlatmayacağım. Olay henüz taze.  Zaten biliyorsunuz. Belki yıllar sonra o gece yaşananların gizli kalmış bölümleri de gün ışığına çıkacak. Tıpkı bu gün FETÖ/PDY terör örgütünün gerçek yüzünün ve geçmişinin ortaya çıktığı gibi.
Günlerdir haber bültenlerinde bu terör örgütünün nereden nereye geldiğini ve neler yaptığını izliyor okuyorsunuz. Oysaki bu örgütün ne kadar tehlikeli bir yapılanma olduğu yıllardır yazılıyor anlatılıyordu. O gün bunları dinlemeyenler şimdi merakla ve şaşkınlıkla gerçekleri anlamaya çalışıyor.
        Buraya kadar tamam. Ya sonra. Ülkenin sonrası hiç konuşulmuyor. Böyle bir felaketin toplumu, devleti ve tarihi değiştirmeyeceğini kim söyleyebilir.

       Şimdi bir senaryo yazalım.
       Diyelim ki toplumda bir aydınlanma başladı. Olmaz ya. Senaryo işte. Olduğunu varsayalım.

       Şöyle ki;
       Vatandaş bu FETÖ gerçeğini anladı. Hani olmaz ya. Oldu diyelim. Başladı soru sormaya.
      “İyi de bu örgütü kim besledi?”
      “Madem bu örgütün varlığı biliniyordu, neden devlete sızması engellenmedi?”
      “Ergenekon, Balyoz ve diğer davalarda esir tutulan askerler aileleri avukatları bu durumu tek tek anlattı. Neden dinlemediniz?
      “Bir Genel Kurmay Başkanı nasıl olur da terör örgütü lideri sıfatı ile hapse atılır”
       “Ne istedilerse vermediniz mi?”

        Soruları arttırabiliriz.

         Bütün bu soruların ışığında diyelim ki vatandaş faturayı AKP’ye kesti. Olmaz ya. Senaryo işte. Oldu diyelim.
        Diyelim ki bu FETÖ elindeki devlet arşiv bilgileri ya da dinleme-izlemeler ile elde ettiği mahrem bilgileri ifşa etti.
        Diyelim ki bu FETÖ Güneydoğuyu kurcaladı ve isyanlar baş gösterdi.
        Diyelim ki bu FETÖ ekonominin balansını bozdu.
       Olmaz ya. Oldu diyelim. Ciddi bir kargaşa çıktı ve ülke seçime gitmek zorunda kaldı.Diyelim ki AKP ciddi oranda oy kaybetti. Olmaz ya. Yine oldu diyelim. Kime gidecek bu oylar? HDP’ye mi? Olmaz. Onlar kötü çocuklar. MHP’ye mi? O da olmaz. Zaten ülkücü bile Bahçeliye oy vermemek için yemin etmiş. Geriye CHP kalıyor. Yahu gülmeyin. Senaryo bu. Varsayalım gitti.

        İşte buna çözüm bulmak lazım.

        Son günlerde hükumet ilginç bir şekilde muhalefeti muhatap almaya başladı. Hiç ihtiyacı yokken yapıcı bir üslup ile muhalefeti de oyuna katmaya çalışıyor. Halk nazarında karşılık da buluyor hani.
         Peki ya dediklerim olur da sandık gelirse. İşte sorun burada. Buna çare bulmak lazım. Çare CHP’yi bitirme planı. Nasıl mı?

        Şöyle.
        Kılıçdaroğlu bu içinden geçtiğimiz zor günlerde ve iktidarın da yapıcı üslubu nedeni ile sert muhalefet yapmıyor. O da biliyor. Yapsa yine fatura kendisine kesilecek. AKP öyle Kanun Hükmünde Kararnameler getirmeli, öyle kanunları meclise getirmeli ki CHP içenden sert tepkiler gelsin. Kılıçdaroğlu aşağı tükürse sakal, yukarı tükürse bıyık. AKP’ye muhalefet etse vatandaş oy vermeyecek. Etse partide kazan kaynayacak.  AKP dozu arttırdıkça CHP dinamit gibi olur. Sonrasına bir kıvılcım yeter. Bir de bakmışsın CHP üç parça.
        Al sana yine tek başına iktidar. Daha ne olsun.

       Son olarak bir not.
       1971 Muhtırasından sonra İnönü yapıcı ve ılımlı bir tutum içine girmişti. Ecevit buna karşı çıkmıştı. Ecevit'in bu sert muhalefeti karşılık bulmuş ve İnönü'yü kongrede devirerek CHP Genel Başkanı olmuştu. Bir bakmışız 15 Temmuz darbesi ilk etkilerini CHP'de gösterir ve yeni Ecevitler çıkarır. Belli mi olur?

13 Mayıs 2016 Cuma

Sürüldük Ey Halkım Unutma Bizi

     Bu gün 13 Mayıs 2016
     Tam 3 yıl önce bu gün çok sevdiğim işimden ve arkadaşlarımdan ayrılmak zorunda kalmıştım. Sürüldüm yani.
Şekil: 1A
     2013 Yılına yeni girmiştik. O yıl şöyle bir tweet atmıştım. Şekil: 1A'da görüldüğü gibi.
“Bu ülkede sonu 3 ile biten yıllar ya radikal değişiklikleri başlatmış ya da radikal olayların sonucu olmuştur. Bu yıl çok üzüleceğiz sanki.”
     Hay dilimi eşek arısı soksun.
     Daha yılın ilk aylarında kimleri kaybetmedik ki. 
Şarkıcı Şenay Yüzbaşıoğlu, edebiyatçı Metin Kaçan, dünyaca ünlü Türk ressam Burhan Doğançay, usta gazeteci Mehmet Ali Birand, 'Deprem dede' lakaplı Prof. Dr. Ahmet Mete Işıkara, yazar İsmet Kür ve sanatçı Ferdi Özbeğen'in ölüm haberleri ocak ayında peş peşe geldi.

     Daha sonra da Reyhanlı’da 52 vatandaşımız yaşamını yitirdi
     Ve Gezi Olayları

     Ethem Sarısülük, Ali İsmail Korkmaz, Abdullah Cömert, Berkin Elvan ve daha nice gençleri yanımızdan uğurladık.
Sonra da 17/25 Aralık olayları ile yılı bitirdik.

     Başa dönelim;
     Yani 13 Mayıs 2013 tarihine.
     O günlerde Cemaatin en güçlü olduğu günler. Of of of. “İpten adam alır, ipe adam götürür” derler ya. Tam da o kıvamda yani.

Şekil: 1B
     Yine o günlerde “Kutlu Doğum Haftası” kutlanıyor. Hem de ne kutlama. İki sokak arkada insanlar kuru ekmeğe muhtaçken Ankara Arena (Arena ne demekse) coşkulu bir gösteriye ev sahipliği yapıyor. Firmadan birinin yalancısıyım. 500 Bin TL’ye mal olmuş bir gösteri. Video mappingler mi arasın, lazer gösterileri mi? Ne ararsan var. Halkın parası ve böyle bir görgüsüzlük ile Hz. Muhammed’in doğum gününü bu şekilde kutlanılması çok zoruma gitmişti. Durur muyum hiç. Attım yine birkaç tweet.
Şekil: 1B'de görüldüğü gibi.  
Bu da benim sonum oldu.
       TRT’ye çöreklenmiş cemaatçi dini bütün abilerin zoruna gitmiş tabi ki. Artık katlim vacpti. Çekiverdiler ipimi.

Sürüldük ey halkım. Unutma bizi.
Unutan da oldu. Unutmayan da. Hepsinin canı sağ olsun.
Şimdi asansörü olup da 1. Katı olmayan güneş görmeyen serin ve ışıksız bir yerde bozulmayım diye saklıyorlar beni. Ardında hak arama mücadelesi ve mahkeme süreci.

      Aradan 3 yıl geçti.
Şimdiki yönetim beni sürenleri sürdü. Niye mi? Onlar FTÖ/PDY olmuş, 17/25 Aralık'da darbe yapmışlardı. Abiler imamlar gözden düşmüştü artık. Onlar tukaka olmuştu.

       Bunu neden anlatıyorum?

       Bu süreçte insanlar canlarından oldu. Hapishanelerde çürüdü. Benimkini onların yanında anlatmam bile ayıp. Affedin.
 
     Demem o ki;
     Bedeli ne olursa olsun doğru bildiğini söyleyeceksin. Öyle ya da böyle hak yerini bulur. Ülkemiz bir tecrübe yaşıyor. Herkes payını alacak. Dün olduğu gibi yarın da.
Önemli olan yalana, talana, riyaya, hırsızlığa bulaşmadan faşizme ve baskılara boyun eğmeden. Sen doğru dur. Eğri belasını bulur.

      Son söz
      Kuyruğu dik tut. Enseyi karartma. Ben öyle yaptım.

Kalın sağlıcakla.



15 Nisan 2016 Cuma

Şu Milletvekili dokunulmazlıkları hakkında bir kaç sözüm olacak

AKP'nin yol haritası.
Bu tasarı ile "Ne kadar HDP MV dokunulmazlığı kaldırılsa kardır" gözü ile bakıyor. Düşen MV yerine bölgede güçlü olduğu için yapılacak bir ara seçimde karlı çıkacağına inanıyor. Böylece Başkanlık tasarısı için gerekli MV sayısına ulaşmış olacak.

MHP'nin yol haritası.
MHP'nin 40, HDP'nin 59 MV var. Ne ilginçtir ki HDP 20 sandalye kaybetse MHP tekrar TBMM'de 3. Parti olacak. Böylece 1 Kasım'da kırılan gururu tamir edilecek. Bu nedenle HDP ne kadar sandalye kaybetse mutluluktan havaya uçacak. Sonuçta "Kürt Fobisi" siyasal kimliğini ayakta tutacak. mevcut MHP yönetimi de muhaliflerine karşı bir şeyi başarmış olacaklarına inanıyor.

HDP'nin yol haritası.
HDP dokunulmazlıklar konusunda bir sonuç çıkmayacağını en iyi bilen parti. Bu nedenle en başından beri "Biz baş eğmeyiz. Baş veririz" gibi ucuz bir siyasetin içine girdi. Bu tartışmadan da kendisine siyasal rakip olarak gördüğü CHP'ye posta koymak için fırsat buldu. PKK'nın şehir yapılanmaları yüzünden mağdur olan yerel halkın da sempatisini tekrar kazanmaya çalışıyor. O iş geçti artık.

CHP'nin yol haritası.
Burada en akıllı siyaseti CHP yürütüyor. Aslında ben de şaşırdım. Böylesine sıra dışı bir taktik uygulayacak kadar mahir olduklarını hiç zannetmiyorum.
Kılıçdaroğlu AKP'nin önerisinin herhangi bir MV itirazı ile AYM'den döneceğini bildiği halde "Evet" demesi sıra dışı bir taktik. "Bedelse bedel" demenin arkasında yatan "Ben sizi uyardım. Bu öneri kaos getirir. Buyurun kaosu görün" demektir. Böylece AKP'nin beceriksizliğini ve asıl amacının ne olduğunu hem MV'ne hem de halka göstermek istiyor. Normal siyaset yol yöntem ve araçlarının iş görmez olduğu bir dönemde sistemi kitlemek bir anlamda malum sonucu çarpıcı bir şekilde gözler önüne sermek anlamına gelecektir. Kılıçdaroğlu'nun "Artık sert siyaset yapacağım" derken muhalefet dilinde kullandığı suçlayıcı ve aşağılayıcı dili hukuksal sorun çıkması için özellikle kullandığına inanıyorum. Adeta "Gel al beni. Nereye kadar" demeye getiriyor.
Bu arada "Aydın" çevrelerin özellikle sosyalist ve ulusalcı kanadın eleştirilerini de Kılıçdaroğlu'nun bu taktiğini göremeyip olayları her zamanki gibi siyasal körlükle yorumladıklarına inanıyorum.


Bunu niye yazdım?
Uykum kaçmıştı. Yazdım işte. Tutarsa size "Bak. Ben demiştim" diye hava atarım. Tutmazsa da eski yanılgı listeme eklemiş olurum. Kime ne.